نویسنده: نگار بیرمی - چهارشنبه ۱٧ شهریور ۱۳۸٩
دست های کوچک من به خدا نمی رسد
و شاخسار باورم
از دیوار کاهگلی احساس بالاتر نمی رود
تو که بالا می نشینی و
بزرگ می بینی
ساقه ی بلند نیایشت را
به شاخه ی من بیاویز
تا خدا را که آنسوی آبی بلند
تو را انتظار می کشد
در شمعدانی های خاموشم
روشن کنم.
شعرازمرضیه طاهری
برگرفته از کتاب:و کوچه ای که مانده روی ردپاش
