بازبیا تا زعشق شهره ی دنیای شوم

با تودرآغوش نورغرق تماشا شوم

بازبیا سربزن برشب تا ریک من

تا که زاقلیم خاک سوی ثریای شوم

با توازاین خاک پست رخت کشم بی درنگ

راهی کاشانه ی گنبد مینا شوم

خا نه ی اوهام را تند درآتش کشم

یکسره غارتگرپیکرسرما شوم

بازچویوسف بیا بردرمصردلم

تا که دراین ماجراهمچوزلیخا شوم

باز چو سودابه من عقده کنم عشق تو

بی تو گدازنده درآتش سودا شوم

باز چو عنقا بیا قله ی قافم ببر

تا که در اندوه خویش باتو شکیبا شوم

باز به کنعان بیا یاد من خسته کن

تا به هوای خوش بوی تو بینا شوم

شعرازمرضیه طاهری

برگرفته از کتاب:و کوچه ای که مانده روی ردپاش